η ήττα

η αρχή

Δεν είμαστε στο μέλλον, ούτε στο παρόν,
ταξιδεύουμε κάπου το νεοφιλεύθερο
μεταμοντέρνο καπιταλισμό που
ρουφάει τα πάντα.
Τα πάντα είναι παρεξηγήσιμα εδώ.

Κάποιες επιλέγουν να βάζουν βόμβες,
άλλοι να φτιάχνουν εναλλακτικά μαγαζιά,
άλλοι να κάνουν τέχνη και κοινόβια,
μερικές να μαζεύουν δεκάδες ζώα απ’ το δρόμο,
πολλοί και πολλές δημιουργούν ανεξάρτητα
έντυπα που φτάνουν απ’ την Βαλαωρίτου μέχρι
και τις καταλήψεις.

Όλα μυρίζουν υπαρξιακή διαχείριση και
πολλές φορές είναι και το μόνο που μένει.
Ή ήττα έχει πέσει βαρυά πάνω σε πολλά
καμμένα πολιτικά κεφάλια. Εμείς επιλέγουμε
να αντιμετωπίσουμε ως μία βασική παραδοχή
της εδώ ύπαρξης και ως το βασικό έναυσμα
εκκίνησης του αγώνα.
Αγώνα που τρέφεται απ’ την μνήμη,
την συλλογική που θάφτηκε,
την ταξική που φαντάζει μπαναλ,
τη μνήμη που ξέρει να αναγνωρίζει
τα σημάδια στα σώματα μας και
τα τριξίματα μες στα κεφάλια μας,
ξέρωντας καλά πώς οι νησίδες
υπαρξιακής ελευθερίας ,
που αναφέραμε πρωτύτερα,
δεν είναι μόνο υλικές αλλά
τείνουν να ξεχνούν ότι η
καπιταλιστική διαχείρηση
συνεχίζει να πέφτει καθημερινά
πάνω στα κεφάλια μας.
Εκτός απ τις στιγμές των δικών
μας πάρτι βεβαίως βεβαίως, που
όμως μόνο μια ανάσα μας δίνουν
για να αφήσουμε αυτό που μας
τρώει να μας κατασπαράξει.

κάποτε κάποιος στην κουζίνα
ενός σπιτιού με καθρέφτη στο
πάτωμα μου είπε ότι στο
μεταμοντέρνα εποχή που
διανύουμε η τάξη
είναι ζήτημα επιλογής.
Ίσως έχει δίκιο σε ένα βαθμό
σκέφτηκα πετώντας του τα σάλια
μου στο πρόσωπο του.
κάποιος κάποτε,
ζώντας σε μια πρωτοκοσμική χώρα
που πεθαίνουν χιλιάδες μετανάστες
στα νερά της και άλλοι τόσοι ντόπιοι δεν μπορούν να τραφούν
και άλλοι τόσοι και τόσες
δεν αντέχουν να κάνουν βήμα απ’ την εξώπορτα τους
γιατί γιατί ,
αποφάσισε
ότι η πάλη των τάξεων έχει πεθάνει.
Ας κάνω πως τον πιστεύω. Ίσως να την βγάλω πιο εύκολα. Ίσως και όχι γιατί το ζήτημα ανάγκης ή επιθυμίας έχει προσπελαστεί από καιρό. Επιθυμία που δεν έχει σχέση με το τι θα ζήσουμε
αλλά με ότι ήδη έχει καταπιεί όλες τις μικρές μας στιγμές. Που δεν θα ζήσουμε. Εκτός αν. αυτό το αν ρε γαμώτο.
αυτό το αν.

η ήττα
Μόνο μέσα απ’ την βαθύτερη αποδοχή της θλίψης , της μη-επιτυχίας , του
πόνου , της συνολικής ήττας που απαρτίζει τις κοινωνικές σχέσεις μπορούμε να φτάσουμε σε μία πρώτη κατάσταση συγκρατημένης
χαράς.

Μόνο μέσα απ’ την επικοινωνία, το μοίρασμα αυτών
έχουμε πιθανότητες να φτάσουμε στις στιγμές δακρύβρεχτης
συναδελφωμένης έκστασης.

Μόνο μέσα απ’ το ξέβγαλμα των ρόλων, των σίγουρων βλεμμάτων
και των παροτρύνσεων ότι το έχουμε ή της κοπαδικής παρότρυνσης
ότι ” τους έχουμε” μπορούμε πραγματικά να σταθούμε δίπλα στους
άλλους.

Μόνο μέσα απ’ την κατανόηση της θέσης μας μπορούμε να αντιληφθούμε
τις απεριοριστές ανατρεπτικές δυνατότητες τις οποίες διαθέτουμε.

Η ήττα ενδέχεται να να εμπεριέχει μελλοντικές νίκες,ενώ η απλή αντιγραφή των μακινών νικών ενδέχεται να διαιωνίσει την ήττα.

Αν πρόκειται κανείς να διατηρήσει την ευαισθησία του ας είναι ο ηττημένος.

 
4ος' όροφοςs

 
Το σχέδιο πόλις

Οι εξαφανισμένοι ηλικιωμένοι που δείχνουν στις τηλεοράσεις
του “ΥΠΟΓΕΙΟΥ” δεν είναι νεκροί , ούτε περιπλανώνται τρελοί
μόνοι μες στις πόλεις. Απλά αποφάσισαν να φτιάξουν μια δική τους
πόλη κάτω απ τις πόλεις μας για να μην νιώθουν πλέον το βάρος τους
πάνω σε εμάς τους ζωντανούς. Ο ασημένιος συναγερμός που εξέπεμπε
σε τηλεόρασεις στον “ΥΠΟΓΕΙΟ” και έκανε μουντά τα πρόσωπα των
χρηστών του δεν έχει λόγο ύπαρξης πλέον.

Υπάρχουν σιδηροδρομικές γραμμές πάνω απ’ την πόλη.
Τα κουτιά που κινούνται πάνω στις γραμμές καταλήγουν
σε ανελκυστήρες που καταλήγουν στο εσωτερικό του
κάθε κτιρίου. Κάποιοι οδηγοί αστικών τρελάθηκαν
φόρτωσαν πλήρωμα μεθυσμένους χωρίς να τους κόψουν
εισιτήριο και έτρεχαν πάνω κάτω στην Αθηνών – Θεσσαλονίκης.

Όλοι έχουν γενέθλια κάθε έξι χρόνια. Η διάταξη ισχύει από φέτος.
Έχουν κυκλώσει όλα τα πεζοδρόμια με σύρματα , για να μπορούν
να βλέπουν αλλά να μην αγγίζουν. Πλέον η το προιόν καταγράφεται
στον αμφιβληστροειδή με βάση το χρώμα του ματιού και μοιράζεται
δωρέαν επειδή “η ευτυχία δεν κρύβεται στα υλικά”.
Οι γαλανομάτες έπεσαν
για πρώτη φορά έξω στη μοιρασιά.

Οι δικαιούχοι-συνταξιούχοι βαρέων και ανθυγιεινών λόγω βραδινών συνελεύσεων
μπορούν να περνάνε απ τα γραφεία της Κινηματικής Εξυγίανσης
κάθε τετάρτη μετά την καθιερωμένη μικροφωνική :
Ναυαρίνου –
Τσιμισκή.

Η Τάιρα, έγχρωμη παρουσιασιαστριά και μοντέλο
ζήτησε την άδεια απο το ελληνικό κράτος
να φωτογραφηθούν τα μοντέλα της ως λεπρές
στην Σπιναλόγκα για να απο-ενοχοποιηθεί
η ασθένεια και να επισημανθεί η τραγική
αυτή η ιστορία.
Το ελληνικό κράτος αρνήθηκε.
“Ποιός Γκυ Ντεμπώρ ρε μαλάκα και
κοινωνίες του θεάματος. Τάιρα φίλε
μόνο Τάιρα”
Μου είπε ένας μερικώς συνδαιτυμόνας
στο πάρτι για το θάνατο και την Ανάσταση
του Πασόκ. Ήταν λίγο πριν τις εκλογές της
αλλαγής του τότε.

Την νύχτα εκλογών χώρισα.
Είχα να ξανακάνω σχέση απο τα 16.
Έχω πολλές εμμονές για να αποδεκτώ
κάποιον στη ζωή μου χωρίς να πολεμάω.
και όλα πόλεμος είναι
Πρέπει οπωσδήποτε να τα καταφέρω
μέχρι την ηλικία των 25.
Το διάβασα σε ένα άρθρο και
όλοι γύρω μου επιβεβαιώνουν
το ίδιο.

Η φιλανθρωπία έχει αλλάξει
μορφή.Πρώτα ήταν τα δικαιώματα
για τα άτομα με ειδικές ανάγκες,
μετά περάσαμε στον 3ο κόσμο,τώρα
όλα κινούνται με συστήματα
προνομίων.

Οι κωφοί
και οι ανάπηροι κρίθηκαν ως οι λιγότερο
προνομιούχοι από το υπουργείο Ανθρωπισμού
διότι δεν μπορούν να απολαύσουν έτσι
όπως πρέπει ενα σωστό ναρκοπάρτι.
Πόσα απο αποθεματικά ταμεία
θεσμεύτηκαν για τη σωστή διαμόρφωση
όλων των πιθανών εγκαταλελλειμένων
χώρων της ελλαδικής επικράτειας.
Η έρευνα κυρίως εστίασε σε
εγκαταλλελειμένα εργοστάσια
και καπναποθήκες.

Στρατιώτικοι ιατροί κάνουν αιτήσεις
προς την κοινότητα του αγώνα για την
στοχοποίηση τους λόγω της στρατιώτικης
ταυτότητας.

Μετά απο λίγο καιρό ξεκίνησαν διαμαρτυρία
και οι ελεύθεροι σκοπευτές. Ο κλιντ Ιστγουντ
είχε βοηθήσει παλαιότερα στην διερεύνηση
της κοινωνικής καταπίεσης πάνω σ’ αυτό
το επάγγελμα.

Οι μπάτσοι ακόμα υπάρχουν.
Σε πολύ ακραίες περιπτώσεις κάνουν
συλλήψεις. Κάθε φορά εξηγούν στους
συλληφθέντες τις κοινωνικές ρίζες
του αιτίου των πράξεων τους πριν
τους βάλλουν χειροπέδες. Είναι
υποχρεωτικό. Ο Τάκης όταν συνελλήφθη
δεν άκουσε τους λόγους τους οποίους
έκλεψε. Έκανε μύνυση στον αστυφύλακα.
Ο αστυφύλακας φυλακίστηκε για 1 μήνα.

Όταν περνάνε περισσότερο χρόνο μαζί
οι άνθρωποι δένονται.
Ολα είναι οικονομία,
όσο περισσότερο περάσω με κάποιους
τόσο μεγαλύτερη οικειότητα, δέσιμο,
αγάπη.

Έτσι με φτιάξανε, δεν μπορώ να κάνω
αλλιώς.Όταν είμαι στο πάτωμα, και
είμαι συχνά.

Στις κεντρικές φυλακές ,εν τέλει αυτοί που φυλακίζονται,
αποκτούν αργά αλλά σταθερά ταξική συνείδηση.
Οι δεσμοφύλακες,οι δάσκαλοι και
ο διευθυντής κυρίως, ο οποίος είχε περάσει απ ‘την Μακρόνησο
ως κρατούμενος και κατανοεί καλύτερα τα βάσανα που περνάνε,
τους βοηθούν ο καθένας με τον τρόπο του.
Το εγκώμιο του εγκλήματος.

Σημειώσεις :
Η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο τελικά!
Η αλλαγή του κόσμου έχει περιοριστεί στην αλλαγή του ατόμου

Ο Μαρξ δεν πέθανε ποτέ,
απλά έγινε εργαλείο του
καπιταλισμού.
Ο ΕΛΑΣ έγινε η ΕΛΑΣ
Η αστυνομία πήρε τη
θέση της αντίστασης
όλα μεταστράφηκαν
όλα αλλοιώθηκαν
η ταξική μνήμη
κουρελόχαρτο
στον κόσμο της πληροφορίας,
για χάρη λίγων
ωρών στο διαδίκτυο,
για χάρη της λίγης
ηρεμίας
Δεν θα χορέψουμε ποτέ
χαλαρά ,
πάντα θα ατενίζουμε
ο ένας τις κινήσεις
του άλλου
ή μάλλον
τις δικές μας.
γλυκό.
Η ανάγκη μας για ουτοπία,
έγινε ανάγκη για ένα στείρο
αντικειμενισμό
Ρεαλισμός
η πραγματικότητα όπως έχει
διαμορωθεί απ’ την ιστορία
Ρεαλισμός
η ιστορία μόνο μέσα απ’ τις
ήττες μας
Το άτομο πάνω απ’όλα
και οι πληγές του
το δικό μας
συγχωροχάρτι.
Θεωρήθηκε Επισήμως !
Οι καλλιτέχνες προκειμένου να αναγνωριστούν
απ’ το κράτος ωφείλουν να πραγματοποιήσουν
τουλάχιστον 40 εμφανίσεις στα πλαίσια στήριξης
του ανταγωνιστικού κινήματος.
Κάποιοι απ’ τους πρωτοπόρους
της avant είχαν πιάσει το νοήμα
πριν απ’ την επίσημη θεώρηση και
είχαν παρεισφρύσει στο κίνημα
παριστάνωντας τους αναρχικούς
για 3 χρόνια ολόκληρα.

 

gynaika2
Καθημερινότητα και 30 χρόνια πριν
765

Οι άντρες και οι γυναίκες μαζεύονται στον κήπο ,
στο εσωτερικό της πολυκατοικίας,
τριτό-τέταρτος, και μιλάνε για το τι είδαν σήμερα
στις κάμερες παρακολούθησης.
Όλοι ζούνε σε ζευγάρια
και είναι ευτυχισμένοι.
Μοιράζονται φως-νερό-τηλέφωνο
και λίγο κενό χρόνο.
Μια κοπέλα παρατήρησε έναν νεαρό
να τρέχει πάνω απ το όριο ταχύτητας.
Το συζητούσαν μέχρι το πρωί,
δεν ξέραν τι να κάνουν.
Έβαλα τα γάντια μου,
κοίταξα δύο φορές
πίσω μου
και έφυγα.

765

Πλέον μαζεύουν τα αποτυπώματα
απ’ τα σκουπίδια στο δημόσιο χώρο.
Μετά ήρθε η βάση δεδομένων.
Είχε 5000 αποτυπώματα μόνο στην περιοχή του κέντρου.
Μια μέρα συνελήφθησαν όλοι όσοι
κάθονταν σε πλατείες, πάρκιν και
σε ουρές δημοσιών υπηρεσιών.

Το ΙΚΑ και η γραφειόκρατια του
δεν υπάρχει πια. Οι άνθρωποι
δουλεύουν μέχρι τα 100.
Είναι καλιτέχνες.
Τα πάντα είναι τέχνη όπως
λέγαν παλιά οι ελευθεριάκοι.
Το σφυρί στο αμόνι, το σκουπιδιάρικο
η πωλήτρια αεροπορικών εισητηριών,
η μάνα με το παιδί που δεν θέλει
να πάει στο σχολείο, η βαρεμάρα
μετά απ’ το σεξ.
Όλα μπορούν να περιγραφούν
απ τους ανθρώπους που τα ζουν.
Όλοι είναι ίσοι πια και ο κόσμος
πάει μπροστά.
Βήμα ταχύ.

Οι κρατούμενοι από τις
φυλακές Αγίου Στεφάνου
στην Πάτρα πήραν το βραβείο
της κριτικής επιτροπής για
ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ του
Sundance.

Το σύνθημα άλλαξε.
Η ευτυχία που θα
γινόταν η εκδίκηση μας
πήρε αριθμό ενεστώτα.
Ο χώρος επιβίωσης μέσα
στην πόλη. Οι ψεύτικες
κομμούνες συντήρησης.
Αυτοί που αγωνίζονται,
δεν είναι πια οι καταπιέσμενοι.
Είναι αυτοί που επιβιώνουν.
Που παίρνουν το χρόνο και το χώρο τους μέσα στο έκτρωμα.
Γιατί μπορούν.

20 χρόνια πριν
Οι συνομωτικοί κανόνες
αντικαταστάθηκαν απ’την συνομωσία
την ίδια
Οι πολιτικοί κρατούμενοι ξέφτισαν
και μόνο τα όπλα τους φαντάζαν
καθαρά πλέον
Η αλλεγγύη αντικαταστάθηκε απ’
τον συναισθηματισμό
Η πολιτική
θεωρία απ’ τον ακαδημαϊσμό

το τέλος της ιστορίας
το τέλος της ιστορίας
ουρλιάζει πλέον μέσα απο
σπασμένα τζάμια
καταλήψεων

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΠΟΥ ΤΟΥ ΔΩΣΤΑΤΕ

Το καλό το μπλέντερ όλα τα αλέθει

Η ιστορία, τα εργαλεία.
Η ήττα της αποδοχής,
ότι ο κόσμος προχωράει.

1733
άτομα
φυλακίστηκαν για την καταστροφή
δημοσίου χώρου.
Στην συνέχεια ήρθαν τα ρομπότ
και οι ηλεκτρονικοί κάδοι.

Ο αντικρατικός αγώνας έχει αφεθεί
στα χέρια φασιστών.
Αυτοί φτιάχνουν μικρές ομάδες κρούσης
και επιτίθονται σε κρατικό-καπιταλιστικούς στόχους.
Ομάδες συγγένειας.
Ευέλικτα και ασυμμετρα, όπως κάναμε
παλιά εμείς.

22 Μάη : Οι αναρχικοί προστατεύουν
την βουλή απο πλήθος φασιστών και
άλλων αγανακτισμένων πολιτών.
Δονείται πάλι ο αέρας του Συντάγματος
απο το γνωστό σύνθημα.
Ακούγεται ότι ανάμεσα
στους διαμαρτυρόμενους
υπάρχουν κάποιοι εναπομείναντες
μηδενιστές απο την τότε εποχή.

Το παρακράτος άλλαξε μεριά.

765
Το κόμμα επιτέλους αποκαταστάθηκε
στα μάτια του λαού για την περιφρούρηση
της βουλής το 2011.

Τότε απέναντι στις αλυσίδες
του βρισκόντουσαν πατριδοκάπηλοι,
αναρχικοί,αριστεροί και αγανακτισμένοι πολίτες.
Κάποιοι το είχαν δικαιώσει από το 2014,
Ουκρανία θα γινόμασταν αναφωνούσαν.

Οι νέοι πλέον βγαίνουν
απ τα σπίτια τους
μόνο όταν υπάρχουν προβλήματα δικτύου.
Άμα το πρόβλημα κρατήσει
πάνω απο 2 μέρες τότε
γίνονται μετανάστες
πόλης.
Όπου εκπέμπει
το σήμα.

Τα χέρια μου αρχίζουν
να κοβόνται απο την
αχρησία. Το κεφάλι μου
βούϊζει απ’ τις ζωές των δίπλα μου.
Μου θυμίζουν χαρούμενες μέλισσες.
Το μελίσσι δίπλα
σε φουγαρο εργοστασίου
και μία σοπράνο να
βγάζει την άρια την ώρα
που ξημερώνει στο μαύρο τοπίο.

Σφίγγω με τα χέρια το έντερο μου
χωρίς να κόψω το δέρμα και σκέφτομαι
ότι η μόνη ελπίδα δικαιοσύνης είναι
ο καρκίνος που εξαπλώνεται.

765
ανενεργές topless
λιάζονται σε κέντρα απομόνωσης
σε ταράτσες καταλήψεων.
εδώ και 12 χρόνια τα στήθη
αφαιρούνται λίγο μετά την κύηση
για τυχόν προληπτικούς όγκους
οι γυναίκες πλέον έχουν ίσα
δικαιώματα όσο αφορά το καρκίνο
του μαστού

765

επαγγελματίες λογιστές εντάσσονται,
κατά την διάρκεια των διακοπών των Χριστουγέννων,
σε ανταρτικές ομάδες ,
χωρών του 4ου κόσμου
προπληρώνοντας στο κράτος την ειδική σύμβαση
διαγραφής αδικημάτων-διάρκειας 15 ημερών

Τα πόδια μου θολώνουν
πρέπει να φιλήσω τους πάντες
ζω στον χωροχρόνο της ελπίδας,
ο “χώρος” μόνο χώρο μας έδωσε
να εκτονώσουμε τις επιθυμίες μας
είμαστε ασφαλείς

στο λεωφορείο για δυτικά
όλοι έτρεμαν
τρέκλισα και γω για να τους μοιάσω
να μην λέν ότι “αγωνίζομαι” για άλλους

koritsi“Αντε γαμήσου, Φουκουγιάμα”

Όλα τα τενεκεδένια μεγάφωνα ,φτιαγμένα απο αγνά σκουπίδια και απο ανθρώπινα χέρια,έβγαλαν μια στριγγλιά : ΗΡΕΜΙΑ

ΜΑΜΑ

Mια βελούδινη ανδρική φωνή τρεμόσβηνε στην ατμόσφαιρα: “Οι ωραίοι άνθρωποι λοιπόν.

Γειά χαρά απο μας.”

 

 

 

Στη συνέχεια πετάχτηκαν φειγ βολάν με αισθητικές παροτρύνσεις απο τις στέγες των σπιτιών σε κεντρικούς δρόμους της κοινότητας. Κοινότητα μετονομάστηκε η πόλη. Το μέγεθος δεν άλλαξε.

Πετάχτηκαν με αυτόν τον τρόπο προκειμένου να τιμηθεί και να αφυπνιστεί η μνήμη της προεπαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη που έπρατε ανάλογα με τις προκυρήξεις της στο κέντρο της Αθήνας στη διάρκεια της μακροσκελούς(εν μέσω εξετάσεων)απεργίας των εκπαιδευτικών το 1990.

Βέβαια πρέπει να σημειώσουμε κάτι, ο νέος αυτός κόσμος αποτελείται απο ιδιώτες, που ήταν ενταγμένοι τυπικά στην ευρύτερη κοινότητα του αγώνα της τότε εποχής. Απόβλητοι στην ασφάλεια των κοινωνικών υποσυνόλων. Ούτε ρουθούνι δεν έχασαν, ήταν αυτοί που έπρεπε να μείνουν για να καταγράψουν την ιστορία. Να μην χαθεί η μνήμη τότε φώναζαν. Χάθηκαν όμως όλοι όσοι αγωνίστηκαν.

Πάντα σε κάθε εποχή υπήρχαν αυτοί που κουβαλάνε παραμάσχαλα τις επαναστατικές θεωρίες όλο το βιος τους αλλά δεν θα ξόδευαν και λίγο τη ζωή τους γι αυτές. Οι ιδέες, άλλο ένα κεφάλαιο στην υπαρξιάκη ατζέντα. Οι ιδέες, να στροβιλλίζονται στον αέρα και μην έρχονται ποτέ σε επαφή με την πραγματικότητα. Ο κόσμος της πληροφορίας. Ο κόσμος της κεφαλοποίησης των ιδεών. Η αγάπη για την θεωρία. Η θεωρία για την θεωρία. Η θεωρία χωρίς επαφή με την κίνηση. Η θεωρία στο διάστημα. Το μεταμοντέρνο, ο θάνατος της καθημερινής ζωής. Ο θρίαμβος του νεοφιλελευθερισμού, ο άνθρωπος για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος της διαχείρησης, του όσο με παίρνει και για όσο. Ο άνθρωπος της απίστευτης βίας του να κοιτάς τον εαυτό σου,να κάνεις “δουλειά” με τον εαυτό σου. Μετά το post δεν έχει stop. Πάντα όμως σε κάθε εποχή υπήρxαν αυτοί που κουβαλάνε παραμάσχαλα τις επαναστατικές θεωρίες σε όλο το βιος τους αλλά δεν θα ξόδευαν και τη ζωή τους γι αυτές. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτοί είναι που συνήθως επιβιώνουν.

“Οι ωραίοι άνθρωποι

δεν αγχώνονται

δεν γυρίζουν με σπασμένο πρόσωπο να σε κοιτάξουν

δεν τρέμουν κάτω απ το κρεβάτι χωρίς καν να έχει κρύο

οι ωραίοι άνθρωποι κοιμούνται , συζητάνε , κάνουν σεξ , γελάνε , ταξιδεύουν , κάνουν πάρτι

συζητάνε δεν μιλάνε

μπορούν μόνοι τους και μαζί με άλλους , μπορούν με αλκοόλ ή και χωρίς , αντέχουν τις αψιμαχίες

και στηρίζουν πάντα τα λόγια τους

ακόμα και όταν δεν τα χουν σκεφτεί

και αν κάποια στιγμή το χάσουν, τρέχουν και παραδέχονται το λάθος τους

με λίγο νάζι

προκειμένου να περάσει γρήγορα

οι ωραίοι άνθρωποι ζουν εδώ και τώρα

είναι άνθρωποι της στιγμής και έχουν φροντίσει καλά για το μέλλον

συναντιούνται με άλλους ωραίους ανθρώπους που τους μοιάζουν και κάθονται γύρω από τραπέζια

πάντα σε παραλληλόγραμμο κύκλο

εκεί οι απέναντι μιλάνε για τους απέναντι και οι άλλοι απέναντι για τους άλλους απέναντι

και όταν αλλάξει η φορά του ρολογιού , αλλάζουν και οι θέσεις

πετάνε ατάκες κοφτά και γελάνε πριν τις αφήσουν να πέσουν κάτω

κανένας ωραίος άνθρωπος δεν έπαθε ποτέ κρίση πανικού

αλλά κάποια στιγμή που αυτοί είδαν κάποιον κοντά στο πάτωμα

με σπασμένο πρόσωπο και με μαύρους κύκλους να παθαίνει κρίση πανικού

του παν αμέσως να ξεκολλήσει για το καλό του

γιατί τους χαλάει και την ωραία αύρα τους

ο κόσμος πια έχει αλλάξει και μπορούνε να ζήσουν αυτοί καλά”