η θεωρία των παιγνίων

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΕίχαμε γνωριστεί παλιά και θυμόμουν μόνο το βλέμμα της σε κάποιο παλιό λεωφορείο. Εγώ ακόμα και τότε όπως πάντα, κοιτούσα κλάσματα και μετά γυρνούσα απότομα στον υπόλοιπο κόσμο του λεωφορείου φοβισμένος όπως πάντα με τα σημαινόμενα μέσα απ’ την τακτική του eye contact. Δεν έχω πολυκαταλάβει ακόμα πώς λειτουργεί η διαδικασία του “φλερτ”.

Ούτε με τα μάτια αλλά ούτε με τα λόγια. Το σύνολο των ενεργειών που αφορούν ένα συγκεκριμένο σκοπό πάντα με τρόμαζαν. Όπως και οι συναντήσεις μέσα απ’ το πρίσμα μίας και μόνο προσέγγισης που συνήθως φοράει βλέμμα κυνηγού ανεξαρτήτως σώματος.

Κάποιος κάποτε με είχε κατηγορήσει ότι ανυψώνω τις ανθρώπινες σχέσεις πάνω απ’ το έδαφος. Ίσως να είχε και δίκιο. Ένιωθα τα μαθηματικά να έχουν κατακλύσει τα πάντα. Ένιωθα τις μορφές να επικαλύπτουν τις σχέσεις.
Η κίνηση των αμαξιών μέσα απ’ το τζάμι φάνταζε αφάνταστα βουβή.
Η στρατηγική χαρασσόταν απρόσκοπτα πάνω στα σώματα μας.

Μετά άρχισα να διαβάζω, άρχισα να αναζητώ συμβουλές, ήθελα και γω να αποτελέσω μέρος του παιχνιδιού.
Ήμουν πολύ φοβισμένος για μείνω απέξω.

Οι Βρετανοί επιστήμονες λένε το μακρύ φλερτ δεν είναι παρά το τίμημα για να αυξηθεί η πιθανότητα ενός αρμονικού ταιριάσματος. Ο καθηγητής Seymour έλεγε απ’ την άλλη ότι η επιμήκυνση του φλερτ είναι ένας τρόπος για το θηλυκό να αποκτήσει περισσότερες πληροφορίες για το αρσενικό και να μειώσει τις πιθανότητες μιας λανθασμένης επιλογής.
Κοιτούσε με τα μάτια αυτού του κόσμου.
Τον αναπαρήγαγε και στη συνέχεια δέχθηκε περήφανα την αύξηση της εργασιακής του δύναμης..

Προχθές κάποιοι επονομαζόμενοι “ριζοσπάστες απ’ την Βυρηττό” κατηγόρησαν τους Βορειοαμερικανικούς συντρόφους τους ότι χρειαζόνται στρατηγική και μακροπρόθεσμη τακτική στη ζωή τους, στους αγώνες τους, στις επιθυμίες τους γιατί είναι δυτικοί και δεν έχουν νιώσει το σώμα του κόσμου να καίγεται.

Αυτό που δεν είχαν καταλάβει είναι ότι τα είχαν ήδη όλα αυτά που τους κατηγορούσαν για την έλλειψη τους. Aπλά αυτά είχαν εγκαθιδρυθεί στις σχέσεις τους. Οφείλουν πια συγκεκριμένες συνεισφορές σε αυτές.

Να τις χτίζουν, να τις αποφασίζουν, να είναι σίγουρες για αυτές,
να τις φροντίζουν να μην τις αφήνουν να διαλύονται μέσα σε μια στιγμή.
Να τις κρατάνε σαν το πιο μοναδικό φυλαχτό σε μία στολισμένη κόλαση.

Για μένα κάποιο μαγικό τρόπο έπρεπε πάντα να ξεπερνιέται αυτό το στάδιο της διαδικασίας, της απόφασης, των συγκεκριμένων σκοπών. Κάποιες φορές το κατάφερνα, αν και μερικοί ισχυρίζονταν ότι έφταιγε το ποτό. Ίσως εν τέλει έφταιγε και πάλι ότι το άγχος με εμπόδιζε να τα διαχειριστώ όλα αυτά.
Ελπίζω να μάθω κάποτε τους κανόνες του παιχνιδιού.

Δηλαδή αυτό που ίσως ήδη κάνω αλλά δεν το καταλαβαίνω.

Αν το φλερτάρω σήμερα σημαίνει ότι νιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου και αυτό βγαίνει στον κόσμο, τότε καιρός είναι να αρχίσουμε να συναντιόμαστε μέσα απ’ τη θλίψη.Ποιος θα μπορέσει άλλωστε να μας κατηγορήσει για άλλη μία ταυτότητα την εποχή που οι φόρμες εργασίας έχουν αντικατασταθεί από ρούχα ημέρας;